ری و روم و بغداد (۳۷)


ساقی بیار آبی از چشمهِ خرابات - تا خرقه‌ها بشوییم از عُجبِ خانقاهی
ما به دیدارِ خویشتن نمی‌رویم. از خودمان می‌گریزیم و خودمان را از خودمان می‌پوشانیم. چرا؟ چون توان روبروشدن با خود را نداریم. به عُجبِ روشنفکری دچاریم و عالم و آدم را زیر سؤال می‌بریم.
خیال می‌کنیم طاووسیم اما بیش از آنکه زیبا باشیم زشتیم و البته این را نمی‌پذیریم و وای اگر کسی به ما بگوید بالای چشممان ابروست.  ما به دیدارِ خویشتن نمی‌رویم و از خودمان می‌گریزیم. من نیز...

خانم‌ها و آقایان محترم، دوستان دانشور و فرهنگ‌ورز، از راه دور و با قلبی نزدیک به شما سلام می‌کنم. این مطلب به یک موضوع واحد نمی‌‌پردازد. مثل خیالات آدمی که ری و روم و بغداد را درمی‌نوردد و دَم به دَم حالی به حالی می‌شود؛ دَرهم و بَرهم، پیچیده، ازهم‌پاشیده‌ و همراه با استعاره‌ است. مطالب پراکنده است و بهم ربط ندارد. تنها ممکن است یادآور این یا آن خاطره و سرگذشت باشد. همین و بس. بتدریج بخشهای دیگر تدوین می‌شود.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در این بخش به موضوعات زیر اشاره می شود: 
همونالِدی - بهره‌گیری از نمایش، برای رابطه با عامه مردم - شهریور ۲۰ و آنچه به اشغال ایران میدان داد - یکبار دیگر شاهنامه فردوسی - توت‌‌آنخ‌‌آمون - شیر شجاع میر قنبر - سیسلکون ولی (دره سیلسیوم) - انور خوجه و آلبانی - دستگیری و شکنجه بهمن روحی آهنگران

 

░▒▓ همه نوشته‌ها و ویدئوها در آدرس زیر است: 
...
همنشین بهار 
 
 

برای ارسال این مطلب به فیس‌بوک، آیکون زیر را کلیک کنید:
facebook